دسته‌بندی موضوعی
 

مروری بر به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن

مروری بر به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن
برای تصویر بزرگتر کلیک نمایید
قیمت: 0 تومان

 

یادداشت‌های خلاصه‌نویسی کتاب توسط

سرکار خانم فاطمه کریمی‌فر از آموزش و پرورش فریدونکنار

( برای بزرگتر دیدن، روی هر صفحه کلیک فرمایید )

 

 

   

   نویسنده‌‌های کتاب، دو مادر هستند که سال‌ها در کارگاه‌های روانشناسی کودک « دکتر هایم جینات » شرکت می‌کردند و این کتاب شامل تجربه‌ها و آموخته‌های آن دو است.

این کتاب شامل هفت فصل می‌باشد که در آن‌ها نحوه‌ی صحبت کردن با کودک و شنیدن احساس‌هایش  و درک آنها و همچنین چگونه رفتار کردن با او را مطرح می‌کند.

در اینجا جمله‌های خواندنی هر فصل از دیدگاه شخصی خود را قرارمی‌دهم.

امیدوارم  بتوانم شما را به خواندن این کتاب ترغیب کنم.
 

فصل1 - به کودکان کمک کنیم تا احساساتشان را درک کنند.

  • روش کار:   1- با دقت تمام گوش کنید. 2- احساس آنان را با کلمه‌ای تصدیق کنید مثل: آره اوهوم و ... 3- احساسات کودکان را به خودش بگویید. 4- به طور خیالی آرزوهایشان را برآورده کنید.
  • در بیشتر مواقع سکوت از روی همدردی، همان چیزی است که کودک نیاز دارد.
  • در برابر این وسوسه که هر چه سریعتر کار را بهبود ببخشید مقاومت کنید. به جای پند دادن، همچنان احساس کودکتان را بپذیرید و درباره آنها تامل کنید.
  • آنچه مردم در هر سنی که باشند در لحظات آشفتگی نیاز دارند موافقت یا مخالفت نیست، آنان کسی را می‌خواهند که حال و روز آنان را درک کند و به آنچه آنان از سر می‌گذرانند پی ببرد.
  • وقتی به کودکان اندرز می‌دهیم یا یک راه حل فوری پیش پایشان می‌گذاریم، آنان را از تجربه ای که در کشمکش با مشکلات خودشان به دست می‌آورند محروم می‌کنیم. 

 

 فصل2 - استفاده از همیاری

  • روش کار: 1- توصیف کنید: آنچه را می‌بینید توصیف کنید. 2- اطلاعات را در اختیار کودکتان بگذارید. 3- درباره احساسات و عواطفتان صحبت کنید. 4- منظورتان را با یک کلمه بیان‌کنید. 5- یادداشت بنویسید.
  • ما می‌خواهیم بر گفتگوهایی که روح را جریحه دار می‌سازد، مُهر پایان بگذاریم و زبانی را برگزینیم که احترام به نفس را قوت می‌بخشد.

 

فصل3 - جانشین‌های تنبیه

  • دکتر جینات: ... تنبیه کارساز نیست زیرا موجب حواس‌پرتی می‌شود سبب می‌گردد به جای این‌که از انجام کاری که کرده، پشیمان شود و درباره اصلاح عمل خود بیندیشد، گرفتار انتقام‌های خیالی شود؛ به بیانی دیگر با تنبیه کودک، عملاً او را از روند درونی بسیار مهمِ مواجهه با اعمال بدش محروم می‌کنیم.
  • جانشین‌های تنبیه: 1- به راه های انجام موضوع که مفید باشد، اشاره کنید. 2- ناراحتی خود و زشت بودن شدید کار را بیان کنید (بدون حمله به شخصیت) 3- انتظارات خود را جز به جز شرح دهید. 4- به کودک نشان دهید چگونه می تواند خطای خود را جبران کند.5 - به کودک فرصت دهید. 6- با موضوع، برخورد فعال داشته باشید. 7- بگذارید کودک پیامد رفتار خود را تجربه‌کند.
  • وقتی کدورتی میان ما پیش می‌آید مجبور نیستیم قوای خود را علیه همدیگر به حال آماده باش درآوریم و نگران این باشیم چه کسی پیروز خواهدشد و چه کسی شکست خواهدخورد. بلکه می‌توانیم نیروی‌مان را صرف یافتن  راه حلی کنیم که نیازهای هر دوی‌مان را بطور خاص در نظر داشته باشد. به کودکمان  می آموزیم که نیازی نیست که قربانی یا دشمن ما باشند. ما آنان را به ابزاری مجهز می‌کنیم تا بتوانند در حل مشکلاتی که با آن مواجه‌اند فعالانه شرکت داشته باشند.
  • زندگی جریان مداومی از سازگاری و باز هم سازگاری است. آنچه برای یک کودک مهم است این است که خود را قسمتی از راه حل بداند تا قسمتی از مشکل. 

 

فصل4 - تشویق به استقلال شخصیت

  • روش کار: 1- اجازه دهید کودکان خود برگزینند. 2- برای تلاش کودک احترام قایل شوید. 3- بیش از اندازه سوال نکنید. 4- در پاسخ گویی به سوالات شتاب نکنید. 5- کودکان را تشویق کنید تا از منابع و ماخذ بیرون خانه استفاده کنند. 6- امید را از دست ندهید.
  • بگذارید کودک مالک بدن خود باشد. از کنار زدن مداوم موهایش، راست کردن شانه‌اش، تکاندن خاک لباسش، تو زدن بلوزش توی دامن، دوباره مرتب کردن یقه‌اش خودداری کنید. کودکان این وسواس بیش از حد را تجاوز بر خلوت جسم خود تلقی می کنند.
  • هر چه قدر کودک کم سن و سال باشد، درباره اش جلوی روی او صحبت نکنید.

 

فصل5 - ستایش

  • روش کار: 1- آنچه را که می بینید توصیف کنید (می‌بینم کف اتاق تمیزه) 2- احساساتتان را توصیف کنید. (آدم از دیدن این اتاق تمیز کیف می‌کنه) 3- رفتار شایسته تمجید کودک را با کلمه‌ای خلاصه کنید ( تو الآن مداد رنگی‌ها و خودکارهاتو از هم جدا کردی؛ به این میگن سازمان دادن )
  • تمام دنیا به آنان خواهند گفت که اشتباهاتشان چیست ( آن هم با صدای بلند و به دفعات متعدد ) کار ما این است که بگذاریم کودکانمان بدانند که کدام یک از خصلتهایشان پسندیده است.

 

فصل6 - آزاد کردن کودکان از ایفای نقش

  • اگر کودکی را بدجنس تصور کنید، این فرصت را برای او فراهم آورده‌اید تا به شما نشان دهد می‌تواند تا چه اندازه بدجنس باشد.
  • روش کار: 1- در پی فرصت‌هایی باشید تا به کودک تصویر جدیدی از خودش را ارایه دهید. 2- کودکان را در موقعیت‌هایی قرار دهید که بتوانند خود را به گونه‌های مختلف ببینند. 3- بگذارید کودکان تصادفاً از شما مطالب مثبتی درباره خود بشنوند. 4- برایش شرح‌دهید چه الگوی رفتاری را می‌پسندید. 5- سنگ صبور لحظه‌های ویژه کودکتان باشید. 6- وقتی کودک شما طبق برچسب گذشته عمل می‌کند، احساسات و انتظارات خود را برایش شرح دهید.

http://niniq.niniweblog.com

 

نوشتن نظر
نام شما:


نظر شما: نکته: کد HTML مجاز نیست!

رتبه: بد            خوب

کد نمایش داده شده را تایپ نمایید: